Լուկաշին: Գարունը Լուկաշինում

Դավիթ Ի.

Գարուն
/Դավիթ Իսկանդարյան 10 դաս/

Այնքան կանչող է նորից ամեն ինչ
Այնքան կախարդող ու անչափ դյութիչ
Չե որ ծառերը դաշտերը քնած
Նորից արթնացել, հագել են կանաչ:

Չէ որ ամաչկոտ ծաղիկը սիրուն

Նորից բոլորին աչքով է անում
Չէ որ գարնան հետ նոր կյանք է գալու
Պատանու նման կյանք է երգելու:

Գարուն դու անչափ գաղտնիքներ ունես
Դրա համար էլ շատ ենք սիրում քեզ
ՈՒ միանալով քո խորհրդավոր , երգող ընթացքին
Նորից մանկանանք ,ուրիշ գույներով նայենք մեր կյանքին:

Տարոն Մ.

Գարուն

Գարնան աննման, եթերային օր

Բացվիր դու իմ դեմ, ինչպես ալևոր

Քո հին օրերի, եղածը պատմիր

Վարդերի հրաշք փունջ, մեզ պարգևիր:

Բացվեց գիշերդ այս խորհրդաոր

Աստղերով առատ ու շատ լուսաոր

Հայտնվեիր քր հրաշք հրթիռով

Եվ ամեն վայրկյան, սրտի թրթիռով:

գարուն 2012.

12.04.2012թ.

Անպաճույճ անցած, ձմռան ցուրտ օրեր

Հեքիաթով երգված գարուն ալեհեր

Ծաղկաշատ անչափ, ու ոչ հողածին

Դու մեծ ավետիս, Հայոց աշխարհին:

գարուն 2012թ

նկարները տրամադրեց` Միշա Կոստանյանը /10դաս/

Գարունը և ես

11.05.2012թ.

/առակ/

Միացանք իրար գարունը և ես

Կապվեցինք թելով թափանցիկ, անտես

Մեկ հոգի դարձանք ու չանջատվեցինք

Իրար հետ այդպես ուրախ մնացինք:

Անտառներ հասանք, եղանք լեռներում

Հրաշքներ գործինք, դաշտեր ներկեցինք

Իսկ երեկոյան հոգնած տուն եկանք

Աչքերս փակվավ այդպես մտանք տուն:

04.05.2012

Իսկ առավոտյան, երբ որ արթնացա

Գարունը կողքիս, այդպես իմացա

Դուրս եկանք տանից, ման եկանք երկար

Հարակից տարանք ձյան շերտը երկար

Այդպես էլ անցավ մոտ 3 ամիս

Ու խանգարեց մեզ եղանակը տաք

Արևը այրեց, վառեց երկուսիս

Անհետացանք մենք գնացինք արագ:

                                                    Մկրտչյան Տարոն /9դաս/



Գարունը    և ես

Վիկա Հ.

Մեծերից շատ եմ լսել, որ մարդու կյանքը ունի մի քանի փուլեր, որոնց համընկնում են տարվա եղանակները: Մանկությանը համապատասխանում է գարունը, եղանակ, որը սկիզբ է ամեն ինչի ու լի է թարմությամբ ու կյանքով: Ես գարուն եմ ու իմ կյանքը դեռ նոր է բացվում իմ առջև: Ինչպես որ գարնանն արթնանում է բնությունը ու կյանքով լցվում, այնպես էլ ես նոր-նոր եմ բացում աչքերս ու ողջ գեղեցկությամբ տեսնում ու ընկալում շրջապատս: Գարնան նման ես լի եմ եռանդով, ու պայծառ արև իր ջերմացնող ճառագայթներով կենդանություն է տալու իմ բոլոր երազանքներին:

Վիկա Հ.

Ես գարնան նման ուրախ ու զվարթ եմ, ու իմ օրը գարնան նման լի է մեղեդիներով, բույրերով ու թարմությամբ: Ամեն անգամ, երբ գարուն է գալիս, ես պատկերացնում եմ, որ գարունը ես եմ: Շատ անգամ գարնանը վերաբերող բաներ տեսնելիս ես համեմատում եմ ինձ հետ: Երբ

որևէ տանը ծնվում է երեխա, ապա այդ տանը գարունն է հյուր գալիս: Միշտ, երբ ես արթնանում եմ, լսում եմ ինձ շատ սիրելի բառերը.

-Արթնացի՛ր, գարու՛նս: Այդ խոսքերը ինձ ավելի է դուր գալիս երբ որ հատկապես մայրիկս է ասում: Ես սիրում եմ գարունը, մայրիկս էլ ինձ է սիրում, այսինքն նա էլ ի՛ր գարնանն է սիրում: Մեր ընտանիքում ես ամենափոքրն եմ, ես մեր ընտանիքի գարունն եմ:

Վիկտորյա Հարությունյան ./7դաս/

Գարուն